kunstadvies op maat

Het is er opvallend vrolijk. Kleur overheerst op de Affordable Art Fair. Natuurlijk zie ik er allerlei werk: abstract en figuratief. Veel schilderkunst en redelijk wat keramiek. Maar vooral veel kleurrijk werk. Kleur is duidelijk het thema. De kleurenleer wordt op verschillende plekken uitgelegd en je kunt ook zelf met potloden kleuren naast elkaar zetten. 

Is kleur op de beurs en in de hedendaagse kunst een reactie op de dagelijks binnenkomende grauwe beelden? Op tv en beeldscherm zien we immers nu vooral grijze ingestorte en gebombardeerde gebouwen, vervuilde lichamen op brancards en bruine modderstromen. Allemaal zo vreselijk, somber en machteloos makend. 

Ik kijk ook of er trends te bespeuren zijn. Tot mijn verdriet zie ik nog steeds de werken met nietszeggende vrouwengezichten met half open monden, opgespoten lippen, hoofd een beetje scheef. Het zijn vooral geen karakteristieke portretten van echte mensen maar meer eenduidige poppengezichten die een soort van ideale schoonheid of zwoelheid en vooral domheid uitstralen. Wie wil dat nu in zijn kamer hebben hangen? Gelukkig lijkt deze trend bijna voorbij te zijn, vorige jaren hingen er echt veel meer van dit soort commerciële kunstwerken. Wat ik ook nauwelijks zie is fotografie. Ook deze trend lijkt na decennia op z’n retour. En ook door A.I. gegenereerde kunstwerken heb ik niet gespot maar misschien heb ik daarvoor niet intensief genoeg gekeken?

Mijn oog valt wel op kunstwerken met een knipoog naar objecten uit het dagelijks leven. Herkenbare objecten in ongewone situatie. Porseleinen aardappels (Wil van Blokland), de geplette auto’s van Job van den Berg en kaaspost van Caz Egelie  (beide kunstenaars vertegenwoordigd door de Post Modern Collection), een boormachine van hout (Kira Fröse), een bronzen, beschilderde banaan van Isabel Ritter, barbiebenen van Nicolette Bernard, sterk vergrote capsules in pantone kleuren, Love Pills van Tal Nehoray en een keramiek klok van Sunwoo Jung.

En ik zag parasols. De parasol, en overigens ook zwembaden en palmbomen, als symbool voor een zomerse vrolijkheid en warmte. Parasols van Frank van Roessel, Isabelle Derecque, Lucinda Metcalfe, Monique Rodriguez en Antonio Barahoona. Onder een parasol kan je tot rust komen van de hectiek van het dagelijks leven. lui zittend of liggend onder een parasol hoeft je even aan niets te denken. Goed boek erbij en je hebt vakantie. Dat is de sfeer die je in huis wil halen. Dat is wat we nu even nodig hebben.