Op mijn fiets vertrok ik naar een echtpaar wonend in een monumentaal pand. Prachtig opgeknapt, subtiele kleuren op de muur, veel natuurlijke materialen in het interieur met her en der kleuraccenten: hout, marmer, origineel stuc plafond, een serre met veel groen. In de gezellig woonkeuken beginnen we het gesprek met vragen op gebied van kunst in huis, een aanstaande veiling, kinderkunst en een ‘moeilijke plek’, een lege muur, in de huiskamer.

Al gauw laten we de thee staan en lopen we naar de huiskamer en eetkamer. De moeilijke plek blijkt een mooi groot vlak waar alleen een grote TV voor staat. Het zwarte vlak van de TV stoort de vrouw des huizes maar de muur leent zich absoluut voor een aanwezig werk. Dat leidt dan ook meteen de aandacht van de TV af.
In de eetkamer hangen verschillende interessante werken. Het licht in deze kamer komt van twee kanten van buiten de ruimte in. Dat geeft op alle wanden spiegeling als je ingelijst werk achter glas ophangt. Dat spiegelt in deze kamer op elke muur. Natuurlijk kan je een kunstwerk opnieuw inlijsten met museumglas (artglas), dit neemt het grootste deel van de spiegeling absoluut weg en beschermd het werk tot 90% voor UV straling. Maar het is ook een dure oplossing. Reken minimaal 5x zo duur als gewoon glas. En dit is afhankelijk van de kwaliteit en dikte van het museumglas.
We lopen naar boven waar een groot werk van een bevriende kunstenaar hangt. Ik denk meteen: dat kan best mooi staan beneden. Gelukkig mag het schilderij van de muur en we brengen het naar beneden. Daar kijken we hoe het aan de muur staat. We verplaatsen gezamenlijk nog wat werken en ik geeft tips om wat rust in de eetkamer te krijgen mét de bestaande kunstwerken. Al met al geeft het gesprek stof tot nadenken en dit advies is dan ook nog niet klaar. Over een maand praten we verder.
Thuis zal ik wat tips opschrijven voor werk van kunstenaars die misschien aanspreken: abstract, tactiel werk, aarde tinten, ongebruikelijke materialen. Ik denk in eerste instantie aan werk van bijvoorbeeld Gerda Schimmel. Zij creëert organische vormen, de natuur en textiel zijn haar inspiratie. Van slappe stoffen, zoals beddenlakens, maakt ze tweedimensionale objecten voor aan de muur.
Maar ik denk ook aan de grote schilderijen van Carolien Wissing en de abstracte werken van Ron van de Werf van de kunstuitleen in Haarlem. We zullen zien wat de uiteindelijke keuze wordt.
Plaats een reactie